آفتاب عدالت

تو چون جانی مرا در تن

تو چون خونی مرا در رگ

خیالت در درون من

همیشه می کند غوغا

تمام لحظه هایم را

خیالت می کند زیبا

تو چون آیی کنار من

تمام هستی خود را

فدایت می کنم یک جا

درونم همچو دریاها

سراسر موج و طوفانیست

بیا ای نازنین جانا

که هستی ساحل و ماوا

فروغی از نگاه تو

زند آتش بر این جانم

تویی هم آذر جانم ، تویی هم مرحم و سکنی

در آیینه نگه کردم ، بدیدم ماه نو تابید

که من ماهم که نورم را

ستانم از تو بی همتا

اَللّهمَّ صَلِّ عَلی عَلیِّ بنِ مُوسَی الرِّضَا المُرتَضَی 

الاِمامِ التَّقِیّ النَّقِیِّ ، وَ حُجَّتِکَ عَلی مَن فَوقَ الاَرضِ وَ مَن تَحتَ الثَّری

 الصِّدیقِ الشَّهیدِ ، صَلوهً کَثیرَهً تامَّهً زاکِیَهً متَواصِلَهً مُتَواتِرَهً مُتَرادِفَهً 

 کَاَفضَلِ ما صَلَّیتَ عَلی اَحَدٍ مِن اَولِیائِکَ

آدم ها همه معمارند
معمار زندگی خود
نقشه اش را خدا کشیده
و ما زندگی را می سازیم انگونه که خدا خواست
و در پایان بر ماست که نیک بنگریم
در بنای زندگی مان پنجره ای رو به خدا کار گذاشته ایم ؟
یا نه !

دچار آبی  دریای بیکران گشته
کلام ها همه یک معنی اند :
دچار ، بخواستی یا عشق
مهم حقیقت گنجیست در دل گوینده
حال اگر ماهی کوچکی  ، دچار آبی ئریای بیکران گردد
و یا که مردی ، عشق و محبتی ، آنچنان دلش بلرزاند
که بنای دل از آن استحکام گیرد
فرقی نمی کند
مهم حقیقت دل بستن است و اسارت
چرا که دچار گشتن یعنی اسیر نرگس  مهرویی زلف آشفته

در رفتن اندوهیست که دل را ویران می کند

و امید باز گشت همانند گنجی نهفته در این خرابه

فرصتی دوباره است برای ساختن این دل

رخصتی نه و دوباره قدم گذار

تا کورسوی امیدم روشنست

تا این دل به حقیقت ویران نگشت

بیا که کاخ آرزو هایمان را بر همین دل ویرانه بنا می کنیم

و بر ایوان  آن می نشینیم و به افق های دور می نگریم

آنجا که فروغ نگاهت با نگاهم تلاقی یافت .

 

 

ز پا بگشا غل و زنجیر و از غم ها
رها گردان دلت را تا زنی ان را
به دریا ها ، نگاهت را که می دوزی
به آن  آبی بی همتا
رهایی می شود معنا
تو که همراه دریایی ، اسیر مهر دریایی
تو شاید کنده ای از خاک و دل بستی بر دریا
بیا برگرد ، در اینجا ، در ساحل نشسته خسته ای  دل بسته
تا تو  بازآیی ، از دریا

و باز بهار رو به خزان تاخت
چه زود گذشت روز های زیبای حضورش
و چه غمن انگیز است آمدن پاییز ، بعد مرگ بهار
این گذر زمان می تازد تا فاصله را کم کند
و ناگزیر از رفتن
رازی در این رفتن نهفته است که بهاری دیگر از خاکستر این بهار بر می خیزد
اندکی صبر
نزدیک است

زیر باران رفتم

زیر بارن رفتیم

فارغ از چتر و یا

پوششی تا که نبارد بر ما

قطرات باران

زیر باران رفتم

زیر باران رفتیم

کودکی های دلم شاد از این ریزش تر

سر و پایش خیس بود

غرق در آب ولی لذت بود

در دل دشت ، پر از گل ، در باران

چه خوشی بیشتر از آن باشد

که قدم هایت ، با قدم های او

بشود هم ره و هم دل بسپاری به یار

 نفسی گر بکشی تاب نیارد دیگر

دل دیوانه و مجنون

*******

ساده گویم

باران بود

زیر باران رفتم

زیر باران رفتیم

من و او هم قدم ریزش ابر

در دل دشت ، سرخوش از بودن با یکدیگر

لحظاتی به تماشای خدا بنشستیم

گر که گویم به زمین پای نهادیم

تو نکن باور

ما قدم هامان را ، روی آن ابر نهادیم که می بارید

رحمت و خیسی و شادی به سر مردم دشت

روز بارانی خوب

خاطرم شاد شد از ریزش ابر

ای خدای خوبم

ریزش رحمت را ، تو نگیری از ما

تابش نور ماه تو نگیر از شبها

ای خدای دانا

 

سلام

ماه مبارک رمضان بازم داره از راه می رسه و در مورد فضائل این ماه همگان به طور بسیط صحبت کردن . من سال های قبل پستی رو می گذاشتم که در اون آدرس ختم جمعی قرآن رو که توسط برنامه آفتاب شرقی برگزار می شد لینک می کردم . امسال علاوه بر اون خودم هم در قسمت پایین وب جزء های قران رو گذاشتم که شما هم می تونین با انتخاب اونها در ختم جمعی قران از ابتدای ماه مبارک شرکت کنین .

شرکت در ختم جمعی قرآن برنامه آفتاب شرقی  

---

توضیح : لینک بالا ایراد داشت و حالا رفع شده . با مراجعه به اون می تونین در ختم جمعی قرآن برنامه آفتاب شرقی شرکت کنین .

هر چی می خوام از این فضا جدا شم نمی شه . این آدرس رو هم بر حسب وظیفه در اختیار شما عزیزان گذاشتم .

امروز باید ثابت کنیم که می شه بر اساس خواسته های قانونی به حقوقمون برسیم .

شكوائيه آحاد مردم از مشوقين به قانون گريزي